Προσφορά

Ένας τρόπος να αξιολογήσεις τους ανθρώπους είναι από το τα λόγια τους, ένας άλλος είναι από τις πράξεις τους. Καλύτερος τρόπος όμως είναι από την προσφορά τους. Theodosia

Η Δύναμη Της Προσφοράς

Το Σύμπαν είναι απέραντο και λειτουργεί μέσα από μια διαδικασία Δυναμικής Ενεργειακής Ανταλλαγής… Προσφορά και Αποδοχή… Αν έχεις ή προσδοκάς κάποια επιθυμία ή αναζητάς αφθονία και ευτυχία, αγάπη, επιτυχία , σύντροφο, φίλους, πελάτες, ή χρήματα να έρθουν στην ζωή σου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να προσφέρεις αυτό που αναζητάς για να επιτρέψεις στην ενεργειακή αφθονία του Σύμπαντος να πλημμυρίσει την ζωή σου.

Σκέψου το Σύμπαν σαν ένα Ενεργειακό πεδίο και θα αντιληφθείς πως αυτό που δίνεις αυτό παίρνεις. Η Συμπαντική Ενέργεια Είναι πάντα η ίδια. Τίποτα δεν είναι στατικό.

Το σώμα σου οι σκέψεις σου, τα αισθήματα σου βρίσκονται σε μια συνεχή κίνηση σε μια διαδικασία, ασταμάτητη δυναμική διαδικασία ανταλλαγής ενέργειας με το Σύμπαν. Βρίσκεσαι σε μια συνεχή,  ασταμάτητη,  αμφίδρομη, δυναμική σχέση με την Δύναμη που κινεί αυτό το Σύμπαν που επέλεξες να βρίσκεσαι. Αυτή η συνεχής και αδιάκοπη ροή –Εκροής, Εισροής- είναι που κρατάει την ενέργεια σε μόνιμη κίνηση, και να ξέρεις ακριβώς επειδή το Σύμπαν δεν δέχεται την στασιμότητα “Όταν κάτι δεν αυξάνεται, τότε μειώνεται”.


ΩΦΕΛΩ

Προσφορά Χωρίς Αντίκρισμα

Αυτή είναι βασική προϋπόθεση για να συνδεθείς με την ροή της Συμπαντικής αφθονίας. Κάθε κίνηση που κάνεις προσφοράς είναι μια κίνηση προς τα έξω, προς το Σύμπαν, είναι μια εκροή. Ενεργειακή Εκροή. Δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τις συναλλαγές επαγγελματικές η προσωπικές του Δούναι και Λαβείν. Σε μια επαγγελματική συναλλαγή –και αυτό είναι Συμπαντική Ενέργεια- όταν προσφέρεις ένα προϊόν ή υπηρεσία  περιμένεις ανταπόδοση. Περιμένεις να πληρωθείς. Έτσι είναι το σωστό. Περιμένεις όταν δίνεις μια υπηρεσία η προϊόν να πάρεις το κατάλληλο αντίτιμο. Όταν δίνεις αισθήματα Αγάπης, ευγνωμοσύνης, σεβασμού, περιμένεις να εισπράξεις τα ίδια και  συνήθως από το ίδιο άτομο που τα προσέφερες.  Όταν Αγαπάς κάποιον περιμένεις να σε αγαπάει και αυτός. Αν δεν σε αγαπάει –δικαίωμα του- τότε φωνάζεις, πληγώνεσαι, πονάς, κατηγορείς τους πάντες, πέφτεις σε κατάθλιψη, λες το βαθυστόχαστο και πολύ σοφό (όλοι ίδιοι είναι)  και παύεις να δίνεις αγάπη. Χωρίς όμως να πάψεις και να την αναζητάς.

Έχω έναν πολύ αγαπημένο φίλο ας τον πούμε Ηρακλή,  που δραστηριοποιείται επαγγελματικά  στο χώρο των οικοδομικών χρωμάτων . Κάποια στιγμή βρέθηκε σε κάποιο παραλιακό μαγαζί για διασκέδαση και προσφέρθηκε να βάψει τον χώρο με δικά του έξοδα και υλικά. Πραγματικά με πολύ καλή διάθεση το έκανε. Το αποτέλεσμα υπέροχο και τα αισθήματα  όλων των ανθρώπων που έλαβαν μέρος πολύ ανεβασμένα. Αργότερα, μετά από μια βδομάδα περίπου ο Ηρακλής  επανήλθε και ζήτησε από τον ιδιοκτήτη, ας τον πούμε Νίκο, του καταστήματος διασκέδασης να αναρτήσει ένα πανό με την φίρμα του σε περίοπτη θέση. ο Νίκος αρκετά  απρόθυμα το έκανε.  Ο Ηρακλής μου έλεγε πως αρκετές μέρες αφού του είχε πάει το διαφημιστικό πανό  ο Νίκος δεν το είχε ανεβάσει και μάλλον το σκεφτόταν. Αυτό τον είχε πειράξει, και το έλεγε με πικρία,  γιατί είχε κάνει ότι είχε υποσχεθεί και ένοιωθε δίκαιο να εισπράξει ανταμοιβή. Πρόσφερε με την καρδιά του και όλη την αγάπη του, ένοιωθε πως άξιζε μια  ανταμοιβή. Φυσικό έτσι? Ο Νίκος από την άλλη ένοιωθε εγκλωβισμένος γιατί είχε πρόθυμα δεχτεί μια παροχή που τον βόλευε επαγγελματικά και τώρα έπρεπε να πληρώσει το αντίτιμο. ΤΙ γίνεται εδώ? Ποιός πρόσφερε και ποιός έπρεπε να δώσει? Είναι αυτό προσφορά?

Ανταλλαγή ή  Προσφορά?

Όχι, δεν είναι προσφορά. Αυτές οι ενέργειες υπάγονται στην θεωρία της Ανταλλαγής και όχι της Προσφοράς. Δεν είναι αυτό προσφορά παρά τα πολύ αξιόλογα κίνητρα του Ηρακλή, ούτε το να κάνει κάτι απρόθυμα ο Νίκος είναι αποδεκτό Ενεργειακά. Είτε το ανέβασε το πανό  είτε να μην το ανέβαζε είναι το ίδιο. Όλη αυτή η Ενέργεια θα υπαγόταν στο πεδίο της προσφοράς και θα πετύχαινε τα αντίστοιχα αποτελέσματα μόνο Αν ο Ηρακλής Πρόσφερε χωρίς να το θυμάται και ο Νίκος αποδεχόταν  χωρίς  να το ξεχνάει. Αυτή είναι μια εξαιρετικά σημαντική διαφορά  και να την θυμάστε πάντα.. Η προσφορά γίνεται χωρίς την προσδοκία ανταμοιβής, να περιμένεις ανταμοιβή απ ότι ωφελείς δεν είναι προσφορά υπάγεται στην θεωρία της ανταλλαγής. Κάτι που φυσικά δεν είναι καθόλου κακό η επιλήψιμο, απλά δεν είναι το ίδιο.

Ανταλλαγή σημαίνει δίνω κάτι και περιμένω Ανταμοιβή. Προσφορά σημαίνει  δίνω κάτι Δώρο και δεν περιμένω τίποτα.

Συνώνυμο της λέξης Ανταμοιβή είναι η λέξη Ξεπληρώνω. Συνώνυμο της λέξης Προσφορά είναι η λέξη Δωρεάν. Άλλο λοιπόν  Ανταλλαγή και άλλο Προσφορά. Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβεις την διαφορά για να ξέρεις πότε κάνεις το ένα και πότε κάνεις το άλλο. Αν οι φίλοι της ιστορίας ήθελαν να γλυτώσουν από συναισθήματα πικρίας θα μπορούσαν πολύ απλά κατανοώντας την διαφορά –Ανταλλαγής, Προσφοράς-  να ανταλλάξουν υπηρεσίες. Είναι πολύ απλό αλλά πολύ σημαντικό να αντιληφτούμε πως μιλώντας για προσφορά δεν εννοούμε ανταλλαγή. Δύο είναι τα δεδομένα  που χρειάζεται να θυμάσαι για να ξέρεις πότε κάνεις Ανταλλαγή και πότε Προσφορά. Στην Ανταλλαγή, θυμάσαι, Στην Προσφορά, ξεχνάς, Αλλά ακριβώς εκεί είναι που αρχίζει να υλοποιείται η  μαγεία.  ΕΣΥ  Ξεχνάς αλλά το Σύμπαν όχι. Πρόσεξε εδώ τι γίνεται.. Για να συνδεθείς με την ροή του Σύμπαντος επιβάλλεται να ξεχάσεις όταν κάνεις Προσφορά. Για να θυμηθεί το Σύμπαν. Το ένα είναι ενεργειακή κίνηση συνδέσμου με την  αστείρευτη Συμπαντική Ενέργεια το άλλο είναι μια καθαρά ανθρώπινη πράξη σε επίπεδο υλικό.  Εσύ όπως πάντα διαλέγεις.

Είναι Ανταλλαγή Όχι Προσφορά

Οι εταιρίες τηλεφωνίας που δίνουν δωρεάν χρόνο ομιλίας κάνουν διαφήμιση και είναι ανταλλαγή. Οι επώνυμες κυρίες των διαφόρων συλλόγων που κάνουν εράνους και διάφορα γκαλά για να μαζέψουν χρήματα κάνουν προβολή του εαυτού τους –εγώ- και εισπράττουν διαφήμιση. Είναι ανταλλαγή. Ο γονιός που σπουδάζει το παιδί του και περιμένει αναγνώριση δεν κάνει προσφορά κάνει ανταλλαγή. Όταν αγαπάς κάποιον και περιμένεις να σε αγαπάει και αυτός για πάντα,  είναι ανταλλαγή.  Όταν κάνεις ένα δώρο σε ένα φίλο και αυτός δεν στο ανταποδίδει, πικραίνεσαι και θυμώνεις δεν είναι προσφορά,  είναι ανταλλαγή. ‘Όταν πληρώνεις δύο και παίρνεις τρία είναι διαφήμιση δηλ. ανταλλαγή. Θυμάμαι την “Δέλτα γάλατα” που έβαλε πιο φτηνό το γάλα και το ανακοίνωσε σε όλα τα έντυπα λέγοντας πως είναι προσφορά από την εταιρία σεβόμενη τους ανθρώπους.  Δεν είναι προσφορά είναι ανταλλαγή. Η διαφήμιση έμμεση η άμεση είναι ανταλλαγή.  Τίποτα από τα πιο πάνω δεν είναι απαραίτητα άσχημο, πέρα από το γεγονός πως σου στερεί την χαρά της πραγματικής Προσφοράς, σε παραπλανεί και  σε φορτώνει προσδοκίες.

ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Πρόσφερε  Χωρίς Να Το Θυμάσαι

Το Σύμπαν λατρεύει όσους προσφέρουν με προθυμία, όσους δίνουν δωρεάν. Όταν προσφέρεις χωρίς να το θυμάσαι τότε δεν υπάρχει έλλειψη κανενός είδους. Αν κάπου έχεις κολλήσει η αν αντιμετωπίζεις πρόβλημα οικονομικό, ερωτικό, επαγγελματικό αυτό σημαίνει πως κάπου έχεις κολλήσει. Αν νοιώθεις πως έχεις κολλήσει τότε γίνε τολμηρός και πρόσφερε απλόχερα. Ξανά επαναλαμβάνω, χωρίς να το θυμάσαι. Η Προσφορά είναι μια καταπληκτική Ενέργεια για να τεθεί σε κίνηση η αστείρευτη ροή του Σύμπαντος. Είναι αποτελεσματική και το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βγεις έξω και να το δοκιμάσεις. Η Προσφορά είπαμε μοιάζει με την σπορά. Πρώτα θα σπείρεις και μετά θα  θερίσεις, και μάλιστα χωρίς να το περιμένεις και χωρίς να το προσδοκάς.

Η Δύναμη Της Αποδοχής

Όταν Προσφέρεις χωρίς να προσδοκάς ανταμοιβή τότε τα πάντα είναι δικά σου. Αυτή η αστείρευτη ροή ενέργειας όμως έχει δύο όψεις. Την Προσφορά και την  Αποδοχή. Κακώς πιστεύουν πως το να αποδέχεσαι δεν είναι επιτρεπτό. Όταν δεν αποδέχεσαι τότε κόβεις την ροή της Προσφοράς ενός άλλου ανθρώπου και είναι από μόνο του ένα  πολύ άσχημο ενεργειακό μπλοκάρισμα. Αν είσαι δύστροπος η αρνητικός αποδέκτης τότε αυξάνεις τις πιθανότητες αποκοπής από την πηγή  του Σύμπαντος. Σκέψου αυτή την Ενέργεια σαν ένα απέραντο  κυκλοφοριακό σύστημα.

Έχω έναν φίλο που έχει μάθει τις κόρες του να μην δέχονται δώρα από κανένα, ούτε και ο ίδιος δέχεται δώρα είτε στην γιορτή του είτε έτσι για την χαρά της προσφοράς.  Ενώ δεν είναι κακός άνθρωπος είναι εξαιρετικά εγωιστής. Μάλιστα θεωρεί προτέρημα να είναι κάποιος εγωιστής. Τι καταφέρνει? Να μπλοκάρει όλη την Ενέργεια του Σύμπαντος και να είναι αποκομμένος από αυτήν. Από την μία το ασήμαντο “εγώ του”, από την άλλη η διακοπή της Αποδοχής έχουν μπλοκάρει σε άσχημο βαθμό τις σχέσεις του και τα οικονομικά του . Το μόνο που κάπως τον σώζει είναι πως έχει καλή αίσθηση της Προσφοράς και παρά τα απίθανα μπλοκαρίσματα που ο ίδιος βάζει στην ζωή του τα πάει σχετικά καλά. Αλλά θα είχε πολύ καλύτερα αποτελέσματα αν κατάφερνε να καταλάβει την ζημιά που κάνει ο εγωισμός στην ζωή του.

Το να μην Αποδέχεσαι είναι εγωιστικό. Σημαίνει πως “ εγώ” Δίνω και κανένας δεν είναι ικανός να δώσει σε μένα.  Όπως το να δίνεις προσδοκώντας ανταμοιβή είναι Ανταλλαγή, αλλά όχι απαραίτητα άσχημη. Το να μην Αποδέχεσαι είναι εγωισμός και είναι εξαιρετικά άσχημο. Όταν ένας άνθρωπος σου προσφέρει και δεν είναι ανταλλαγή, τότε σου Προσφέρει το Σύμπαν μέσα από αυτόν τον άνθρωπο. Όταν το μικρό ασήμαντο “εγώ σου” το αποκόβει, αυτόματα αποκόβεται από την Πηγή. Στερεύει σταδιακά και συ μένεις να αναρωτιέσαι τι γίνεται? Για το τέρας  του “εγώ” τον δράκο με τα 5000 κεφάλια θα μιλήσουμε αλλού. Όπως αλλού θα μιλήσουμε και για το θέμα της Αποδοχής είναι το ίδιο σημαντικό με την Προσφορά άλλωστε είναι οι αντίθετες όψεις την ίδιας ενεργειακής ροής του Σύμπαντος.

Μοναδική Προσφορά

Δώσε Αγάπη, καλά λόγια, χαμογέλασε ακόμη και στους πιο στρυφνούς κακιωμένους και κακότροπους ανθρώπους. Δώσε έπαινο, χαρά, γέλιο. Φτιάξε ένα μικρό βιβλίο με ένα θέμα που είσαι πολύ καλός –σε κάτι είσαι πολύ καλός- και χάρισε το σε ανθρώπους. Αγόρασε κάποια  βιβλία και χάρισε τα. Άδειασε την αποθήκη –ποτέ δεν κατάλαβα την χρησιμότητα μιας αποθήκης-  και χάρισε τα, Πρόσφερε αίμα. Γίνε δωρητής οργάνων για μετά τον θάνατο σου, Πρόσφερε θετικά λόγια προς όλους, Πρόσφερε ένα λουλούδι, μια προσευχή, Κάνε διαλογισμό και πρόσφερε φώς στην ανθρωπότητα. Φτιάξε ένα blog και μοιράσου χρήσιμες σκέψεις με όλους.  Φτιάξε ένα  άλμπουμ με όμορφες δικές σου φωτογραφίες, σκίτσα, ζωγραφιές, ποιήματα, σκέψεις, όμορφες θετικές λέξεις  και μοίρασε το. Πάρε την κιθάρα σου αν έχεις η αν ξέρεις και πήγαινε να τραγουδήσεις όπου σε χρειάζονται..  Χόρεψε και προσφέρσου να μάθεις χορό σε όποιον θέλει. Δείξε σε κάποιους να μαγειρεύουν αν ξέρεις. Κάνε μικρές διαλέξεις σε ομάδες ανθρώπων που έχουν διάθεση και προθυμία να μάθουν. Προσφέρσου να κρατήσεις το κατοικίδιο του  δύστροπου γείτονα… Δεν έχει τέλος η λίστα. Είναι τόσα πολλά αυτά που μπορείς να προσφέρεις που απορώ πως κάποιοι άνθρωποι μπορούν και λένε “βαριέμαι”.

Δώσε, Δώσε, Δώσε, Δώσε… Και συνέχισε να Δίνεις.. Δώρα.

Τώρα Θα Πέσουμε Στα Σκληρά

Φτιάξε μικρούς φακέλους με 5e ή 10e ή 20e, όχι παραπάνω  μαζί μια μικρή κάρτα αγάπης ή θετικής σκέψης και βγες σε έναν πολυσύχναστο χώρο και μοίρασε τις,

Άδειασε την ντουλάπα σου και τα συρτάρια σου από όσα ρούχα, τσάντες, παπούτσια, δεν έχεις χρησιμοποιήσει τα τελευταία 2 χρόνια και δώστα σε ανθρώπους που δεν ξέρεις

Μην αγοράζεις τίποτε νέο αν πρώτα δεν δώσεις κάτι από αυτά που ήδη έχεις. Τις ίδιας τιμής και αξίας και φυσικά πάντα σε “αγνώστους” .

Πάρε ένα βιβλίο ποίησης η λογοτεχνίας και πήγαινε σε ένα δάσος και απήγγειλε ποίηση σε ένα δέντρο. ΤΙ γελάς? Πιστεύεις πως είσαι πιο σημαντικός από ένα δέντρο?

Μπες σε κατάσταση  διαλογισμού και στείλε Φως και Αγάπη σε αυτούς που σε πόνεσαν, στους εχθρούς, στους ανταγωνιστές.

Βρες κάποιον εχθρό σου και δώσε του βοήθεια, χρήματα, αγάπη, στείλε του λουλούδια στη γιορτή του, αλλά φρόντισε να τον κρατήσεις μακριά σου.

Αγόρασε την καταπληκτική τσάντα, παπούτσια, ρούχο, κόσμημα κλπ και αφού το χρησιμοποιήσεις μόνο ένα μήνα,  Πρόσφερε το  σε “Άγνωστο” άτομο. Είπαμε είμαστε στα σκληρά εδώ.

Μπες σε ένα μαγαζί, κέρασε τους όλους ή μια μεγάλη “άγνωστη” παρέα και φύγε πριν σε δουν και στο ανταποδώσουν.

Άσε την φαντασία σου ελεύθερη πρόσφερε χωρίς να περιμένεις ανταμοιβή, γι αυτό δίνεις σε “αγνώστους”  το Σύμπαν θα στα ανταποδώσει και μάλιστα ανέλπιστα γρήγορα.

'ΞΑΝΑ ΘΥΜΗΣΟΥ' mikroylaΑγόρασε το Τώρα Εδώ..

Kriketou@gmail.com

 

Μοιραστείτε

12 σχόλια

  1. Καταπληκτικό αυτή την διαφορά ανάμεσα στην Ανταλλαγή και την Προσφορά ουτε που την ήξερα ούτε που μου είχε περάσει απο το μυαλό.
    Ουτε και την δύναμη της Αποδοχής και πόσο σημαντική είναι..
    Το να πω ευχαριστώ γι αυτή την γνώση είναι λιγο.
    Απλά θα πω κάτι που κάπου διάβασα και μου άρασε…
    “Η Προσφορά είναι το θερμόμετρο της αγάπης μας”.

    Τωρα το καταλαβαίνω σε άλλη διάσταση.
    Όσο για τις ασκήσεις προσφοράς κάποιες είναι πράγματικά σκληρές.
    ΝΑ ΔΩΣΩ ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΟΥ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ? Αυτά που πήρα με το διακοποδάνειο? μπα μπα δεν το νομίζω, να δώσω όμως Αγάπη όση θελετε ελάτε σε μένα, και λουλούδια και συμπόνια και να σας μαγειρέψω -αυτό το τελευταίο θέλει μια δεύτερη και τρίτη ισως σκέψη- Αλλά και κάρτες να γράψω να μοιράσω και 5eπουλα… ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΟΥ ΠΑΠΑΟΥΤΣΙΑ ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΧΧΧΧΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΠΟΤΕ. ΤΕΛΟΣ

  2. “Ανταλλαγή σημαίνει δίνω κάτι και περιμένω Ανταμοιβή. Προσφορά σημαίνει δίνω κάτι Δώρο και δεν περιμένω τίποτα”

    Αυτό απο μόνο του μου έλυσε απορίες μιας ζωής και ήταν μπροστά στα μάτια μου.
    Το Σύμπαν ανταμείβει κατ αρχάς με ψυχική και πνευματική και συναισθηματική ικανοποιήση όποιον προσφέρει.
    Ενω τιμωρεί όποιον έχει και περνά τον καιρό του τρώγοντας τα έτοιμα και σκοτώνει την ώρα του βαριεστημένος και δεν βαριέται να βαριέται.

    Σε ένα βιβλίο του ο Ντιπάκ Τσόπρα αυτό το ονομάζει ο Νόμος της Προσφοράς.
    Λέει λοιπόν πως σε κάθε σπόρο υπάρχει η υπόσχεση χιλίων δασών, αλλά θα πρέπει να προσφέρει τον εαυτό του στο πρόσφορο έδαφος για να υλοποιηθεί η υπόσχεση.
    Λοιπόν πιστευω πως οτιδήποτε έχει αξία στην ζωή πολλαπλασιάζεται μονο αν προσφερθεί.
    Αλλωστε αυτό κάνω μεχρι σήμερα και είχε πάντα αποτελέσματα για μενα και την οικογένεια μου.
    Εύχομαι όλοι οι άνθρωποι να καταλάβουμε την αξία και την έννοια της προσφοράς και πόσο καλό κανουμε σε όλη την ανθρωπότητα αν μπούμε στην διαδικασία να προσφέρουμε κομμάτι απο αυτό που ζητάμε να πάρουμε.
    Εσυ όμορφη απο πάνω μην δίνεις ότι σου περισσεύει Αλλά ότι θελεις να πολλαπλασιάσεις..
    Αν αυτό είναι πολλά νέα παπούτσια??? για σκέψου το λιγο…

  3. Τι Γράφει η γυναίκα του Πεύματος πάλι?
    Εκτύπωση κατευθείαν και σε ευχαριστούμε για τις πολύτιμες γνώσεις.

    Πραγματικά όταν δίνουμε περιμένουμε να πάρουμε και πάντα απο το ίδιο άτομο. Εγώ το έχω νοιώσει αυτό και το ξερω πολύ καλά. Γι αυτό λεει σε αγνώστους αλλά γιατί βάζεις την λέξη σε εισαγωγικά κατι σημαινει αυτό?

    Όπως το καταλαβαίνω και το εφαρμόζω η δύναμη της προσφοράς έχει να κάνει με το εξής απλό.

    Αν θέλεις αγάπη στην ζωή σου δίνε αγάπη, αν θελεις χρήματα δίνε χρήματα, αν θελεις καλή ζωή δωσε την δυνατότητα στους άλλους να έχουν καλή ζωή, αν θέλεις προσοχή και της εκτίμηση μάθε να ακούς και να εκτιμάς,

    Αν θελεις καλή υγεία πρόσφερε στους άλλους συνθήκες για καλή υγεία και πάει λέγοντας.

    Στην πραγματικότητα να για να αποκτήσεις αυτό που θέλεις ο ευκολότερος τρόπος είναι να βοηθήσεις τους άλλους να αποκτήσουν αυτό που θέλουν μεσα απο την Δύναμη της Προσφοράς.
    Αυτό ξερω αυτό κάνω και έχω επιτυχία.
    Τώρα όσο για τα παπούτσια ουτε εγώ θα τα έδινα… ααααααααααααα όλα κι όλα είπαμε όχι υπερβολές.

  4. Σε μια κοινωνία που πορεύεται με βάση τις αρχές της ανταλλαγής και την πολιτική των πελατειακών σχέσεων είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο να σταθείς κόντρα στο ρεύμα. Η προσφορά δεν είναι μόνο δύσκολη γι’αυτόν που την τολμάει, αλλά και γι’αυτόν που τη δέχεται. Η αμφισβήτη και οι φοβίες είναι τα πρώτα συμπτώματα. Αλλά ακόμα κι αν ο άλλος δεχτεί, θα νιώθει υποχρεωμένος να ανταποδώσει. Αν πάλι ξεκαθαρίσεις ότι δε θέλεις αντάλλαγμα, θα σε κοιτάξει με ακόμα μεγαλύτερη καχυποψία σα να του σκαρώνεις κάποια μεγάλη παγίδα. Αυτούς τους ανθρώπους μάλλον πρέπει να τους προσπερνάμε υποθέτω. Όσο γι’αυτούς που δέχονται, υπάρχει περίπτωση να σε βρουν θύμα και να σε εκμεταλλεύονται, ακόμα κι αν εμείς το βλέπουμε ή κάνουμε πως δεν το βλέπουμε. Πρέπει κι αυτούς απλώς να τους προσπεράσουμε σταματώντας ή συνεχίζοντας την προσφορά; Τελικά πρέπει να βρίσκουμαι και τα κατάλληλα αξιόλογα άτομα (εκτός από τα άγνωστα) για να τους χαρίζουμε; Αυτά δηλαδή που μπορούν να εκτιμάνε, όχι για να ανταποδώσουν, αλλά για να καταλάβουν; Ή μήπως δε μας αφορά αν θα καταλάβουν ή όχι;

    Ακόμα, αν για παράδειγμα κάνεις παρέα με ανθρώπους της δουλειάς δεν υπάρχει ο κίνδυνος μήπως νομίσουν πως τους καλοπιάνεις με δώρα, κεράσματα, ακόμα και με τη συντροφιά που τους κάνεις για να πετύχεις το σκοπό σου, να εκμεταλλευτείς κάτι από αυτούς όπως εσύ τους δίνει κάτι άλλο; Βέβαια με τη λογική της αμοιβαιότητας των σχέσεων και των συναισθημάτων ανθρώπων που πορεύονται προς την ίδια κατεύθυνση δε θα τίθεντο τέτοιο ζήτημα. Αλλά ο φόβος εμένει…

    Όσο για τα παπούτσια… Έχω μια φίλη, η οποία είχε ένα ζευγάρι μπότες 200ευρώ και δεν τις ήθελε άλλο (όπως και άλλα παπούτσια και θα τα πέταγε, επειδή δεν τα φορούσε πια). Και της ζήτησα αντί να τις πετάξει να μου τις δώσει μιας και φοράμαι το ίδιο νούμερο (35-36 σπάνιο!! χιχιχι). Κι εκείνη μου είπε: “Ναι γιατί όχι;”. Η συζήτηση έγινε τηλεφωνικά. Την επόμενη μαθαίνω από κοινό μας φίλο ότι τελικά τις πέταξε, επειδή φοβήθηκε μην αισθανθώ άσχημα που θα μου δώσει δικά της παπούτσια χρησιμοποιημένα… Μου προέσαψε ενδεχόμενο αίσθημα κατωτερότητας, ενώ εγώ η ίδια της ζήτησα τα παπούτσια για να μην πάνε χαμένα στα σκουπίδια. Κι εκείνη επέλεξε τον κάδο απορριμάτων ως καλύτερη θέση από αυτήν της παπουτσοθήκης μου. Δεν την παρεξήγησα ούτε την κακολογώ. Απλώς όλο το γεγονός είναι παράδοξο… Και μάλλον άθελά της με έβαλε σε κατώτερη κατηγορία από τα σκουπίδια… Δεν ξέρω, κάπως έτσι δεν είναι;

  5. Σκέφτομαι κάποις φορές ένα κεντρικό θέμα που γύρω του περιστρέφονται κυκλικά όλα τα υπόλοιπα.
    Ενα κεντρικό εμπόδιο που κόβει τον δρόμο απο όσα θέλουμε και λαχταράμε σαν Πνευματικά όντα.
    Ενα κεντρικό σημείο που αν εστιάσουμε επάνω του και δουλέψουμε με αυτό θα ευθυγραμίσουμε σχετικά εύκολα και όλα τα υπόλοιπα.
    Λοιπόν φίλοι μου το Βρήκα -σιγά την ανακάλυψη θα μου πείτε- Απλά σχετικά τελευταία το κατανόησα σε βάθος.

    Είναι το “εγώ” ο εγωισμός.
    Γύρω απο αυτό το “εγώ” περιστρέφονται όλα τα εμπόδια, Αυτό είναι ο ακρογωνιαίος λίθος η βάση που πάνω του στηρίζονται όλα τα υπόλοιπα.

    Είδα μια ταινία πριν καιρό όπου ένα χωριό δεχόταν επίθεση και πόλεμο απο μια τεράστια σε όγκο φυλή αγριανθρώπων. Οι μεν περίπου 100 οι δε 1000 αν είχαν μια ελπίδα να νικήσουν, πέρα απο την γενναιότητα και την δύναμη που έδιναν στην μάχη, ήταν ο αρχηγός των μεν να σκοτώσει τον αρχηγό των δε..
    Καταλαβαίνετε υπάρχει πάντα ένα κεντρικό σημείο ένα κεντρικό εμπόδιο που όταν το εξαφανίσεις αυτόματα εξαφανίζονται και όλα τα άλλα.
    Κάπως σαν το τέλος στον Αρχοντα του Δαχτυλιδιού, αν θυμάστε όταν καταστράφηκε το δαχτυλίδι -κεντρικό εμπόδιο- Τότε χάθηκε και το κακό και ο στρατός του..

    Αυτό είναι το “εγώ” αυτό είναι που δεν αφήνει την Κρινούλα να δώσει τα παπούτσια της, που εμπόδισε την φίλη σου Ελενα να σου δώσει τα δικά της. Δεν σε έβαλε σε κατώτερη θεση απο τα σκουπίδια απλά εντελώς εγωιστικά “εγω” σκέφτηκε πως είναι καλύτερα να πάνε στα σκουπίδια παρά να τα φορέσει κάποια άλλη. Κατά το σύνηθες -προτιμώ να σε σκοτώσω παρά να σε έχει κάποιος άλλος- Καθαρά εγωιστική συμπεριφορά. Ακόμη το ότι εσένα δεν σε πείραζε να φορέσεις παπούτσια χρησιμοποιημένα αυτό και μόνο την ενόχλησε, γιατί το εγώ δεν επιτρέπει τέτοιες συμπεριφορές και δεν επιτρέπει σε τίποτα και σε κανένα να είναι πιο πάνω απο κει που το ίδιο νομίζει.
    Και επειδή το “εγώ” είναι στα σκουπίδια δηλ. στον πάτο, κάθε συμπεριφορά είναι αυτόματα πιο πάνω απο το ίδιο και αυτό ενοχλεί. Τα σκουπίδια είναι πιο κοντά στο επίπεδο αποδοχής του απο την παπουτσοθήκη σου.
    Επι πλέον το να τα φορέσεις, χρησιμοποιήσεις, απολαύσεις θα σου έδινε χαρά και όμορφα συναισθήματα κάτι που το “εγώ” επίσης δεν μπορεί να δεχτεί.
    Αν μπορούσα να γραφω για ένα μονο θεμα θα ήταν για το “εγώ” και τρόπους ελέγχου του και εξαφάνισης του.

    Για να προσφέρεις χρειάζεται ανωτερότητα πνεύματος, αγάπη, συμπόνια, στοργή, κατανόηση….πολύ σωστό αυτό..
    “Η Προσφορά είναι το θερμόμετρο της Αγάπης μας..”

    Σας ευχαρστώ για την ανταπόκριση σας…

    • “Πάρε ένα βιβλίο ποίησης η λογοτεχνίας και πήγαινε σε ένα δάσος και απήγγειλε ποίηση σε ένα δέντροΤΙ γελάς? Πιστεύεις πως είσαι πιο σημαντικός από ένα δέντρο?.”

      Ίσως και να το έκανα, δεν ξέρω.. δεν θυμάμαι
      Δεν πίστεψα όμως ποτέ πως είμαι πιο.. απ΄ότι εκείνο..
      Δεν έμεινα ποτέ ακείνητη (απ΄έξω)
      δε λευτέρωσα ποτέ οξυγονό
      δεν κάηκα
      δεν καρφώθηκα
      ή μήπως;
      Άκουσα το ψιθύρισμα φυλλωμάτων σκιερών κι απόρησα
      από τότε θυμάμαι πως το να ακούς είναι ποίηση
      το να μιλάς -στην καλύτερη- ίσως και να ΄ναι ποίημα..

      Θαυμάζω τον τρόπο που σκέφτεσαι
      Υπέροχη η δουλειά σου!

      Προσπαθώ να αφουγκραστώ το φως
      φοβάμαι πως προσπαθώ ακόμα να το κατανοήσω
      κι έτσι χάνω την αίσθηση, τη ζέστη, τη στοργή
      μα θα μάθω τον τρόπο..

      Να είσαι καλά!

  6. “Πάρε ένα βιβλίο ποίησης η λογοτεχνίας και πήγαινε σε ένα δάσος και απήγγειλε ποίηση σε ένα δέντρο. ΤΙ γελάς? Πιστεύεις πως είσαι πιο σημαντικός από ένα δέντρο?”

    Ποτέ δεν το πίστεψα
    κι όμως, πλήγωσα κάποτε δέντρα
    εκείνα όμως
    ακόμα κι όταν δάκρυσαν
    δεν έπαψαν την απαγγελία..

    ΥΓ: Είσαι δυνατή
    Σε χαίρομαι..

    L.N.E

  7. “Πάρε ένα βιβλίο ποίησης η λογοτεχνίας και πήγαινε σε ένα δάσος και απήγγειλε ποίηση σε ένα δέντροΤΙ γελάς? Πιστεύεις πως είσαι πιο σημαντικός από ένα δέντρο?.”

    Ίσως και να το έκανα, δεν ξέρω.. δεν θυμάμαι
    Δεν πίστεψα όμως ποτέ πως είμαι πιο.. απ΄ότι εκείνο..
    Δεν έμεινα ποτέ ακείνητη (απ΄έξω)
    δε λευτέρωσα ποτέ οξυγονό
    δεν κάηκα
    δεν καρφώθηκα
    ή μήπως;
    Άκουσα το ψιθύρισμα φυλλωμάτων σκιερών κι απόρησα
    από τότε θυμάμαι πως το να ακούς είναι ποίηση
    το να μιλάς -στην καλύτερη- ίσως και να ΄ναι ποίημα..

    Θαυμάζω τον τρόπο που σκέφτεσαι
    Προσπαθώ να αφουγκραστώ το φως
    φοβάμαι πως προσπαθώ ακόμα να το κατανοήσω
    κι έτσι χάνω την αίσθηση, τη ζέστη, τη στοργή
    μα θα μάθω τον τρόπο..

    Να είσαι καλά!

  8. Δεν χρειάζεται να κατανοήσεις τίποτα. Ο Πολεμιστής αυτό που μαθαίνει το πρώτο πρώτο είναι να αντιλαμβάνεται τον κόσμο σαν ένα μεγάλο μυστήριο,
    Δουλειά του και Σκοπός του είναι να ξεδιαλύνει αυτό το μυστήριο γνωρίζοντας πολύ καλά πως δεν πρόκειται να τα καταφέρει.. -Η αντίφαση των πολεμιστών-

    Το ίδιο πιστεύει και για τον εαυτό του -Είναι ένα μυστήριο, που δεν θα ανακαλύψει ποτέ ενώ αυτός είναι ο Σκοπός του.
    Γι αυτό παρατηρεί τον εαυτό του και τον κόσμο ταυτόχρονα, αμείλικτα και αδιάκοπα.

    Στο τέλος λίγο πριν τον θάνατο του ανακαλύπτει με πολλούς αγώνες και θυσίες πως ο κόσμος είναι ένα μυστήριο και αυτό που χρειάζεται είναι να κολυμπήσει μέσα σε αυτό το μυστήριο και όχι να το ξεδιαλύνει..

    Εχουμε χάσει προ πολλλού την ικανότητα μας να είμαστε παρατηρητές αυτήν θα χρειαστεί να ξανα ανακαλύψουμε. Αυτό που μου λένε -δεν κατανοώ πως να μιλάω σε ένα δέντρο σε ένα πουλί είναι αστείο γιατί το πουλί και το δέντρο μας μιλάνε αλλά δεν ακούμε,

    Η Γη που στο πρόσωπο της περπατάμε και μας αγκαλιάζει με τόση Αγάπη ακούει, ανασαίνει, έχει αισθήματα, Αλλά εμείς την έχουμε χωρίσει σε κομμάτια που τα αγοράζουμε και τα πουλάμε. Κάποιες φορές σκέφτομαι πόσο θα πρέπειι να γελάει μαζί μας η Γη, όταν δεν κλαίει..

    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια φίλη Ελενα

  9. …. Εένα…Τελικά πρέπει να βρίσκουμαι και τα κατάλληλα αξιόλογα άτομα (εκτός από τα άγνωστα) για να τους χαρίζουμε; Αυτά δηλαδή που μπορούν να εκτιμάνε, όχι για να ανταποδώσουν, αλλά για να καταλάβουν; Ή μήπως δε μας αφορά αν θα καταλάβουν ή όχι;..

    Να πω εδώ και στην Κρινούλα που ρωτάει όταν βάζω εισαγωγικά στην λέξη “αγνωστος’ τι εννοεί ο ποιητής -δηλ. εγώ-?

    Πως κανένας άνθρωπος πάνω σε αυτή την Γη σε αυτή την Συμπαντική Διάσταση που διαλέξαμε να ζούμε δεν είναι άγνωστος. Οι σοφοί ινδιάνοι έλεγαν
    “Όλοι οι άνθρωποι συγγενείς μου”
    Αλλά έχουμε -μας έχουν- μάθει πως υπάρχουν άγνωστοι, ξένοι, εχθροί, ασπροι μαυροι κιτρινοι… ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΓΝΩΣΤΟΙ όλοι οι άνθρωποι είμαστε γνωστοί, απλά δεν το θυμόμαστε, και δεν μας αφήνουν. Γι αυτό υπάρχουν διάφορες ομάδες Ρατσιστές, μετανάστες, εμείς, είμαστε καλύτεροι, εσείς είστε χειρότεροι να πάτε σπίτι σας.
    Αλάζουν κομμάτι Γης και είναι παράνομοι φυλακίζονται και είναι παράνομοι σαν εγκληματίες.
    Ποιό σπίτι τους? Πάνω στην Γη είναι το σπίτι τους.
    Πήγαν σε άλλο πλανήτη και δεν το κατάλαβαν?

    Γι αυτό λέω σε “αγνώστους” που δεν ξέρουν ούτε το όνομα σου ούτε κι εσύ το δικό τους.. Τότε δεν προκύπτουν αυτές οι σκέψεις γιατί δεν σε νοιάζει τι θα πει κάποιος που δεν “ξέρεις” και δεν θα δεις ποτέ σου..

    Το “εγώ” κινητοποιείται από αυτούς που ξέρει.
    Τότε περιμένει ανταπόδοση και έχει συναισθήματα και πίκρες.. Αυτό που δεν ξέρει δεν το ενοχλεί και δίνοντας σε “αγνώστους” πετυχαίνεις να παρατηρήσεις το “εγώ” και να κινηθείς πάνω απο αυτό..

    Αυτό που νοιάζεται αν κάποιος καταλαβαίνει η όχι δεν καταλαβαίνει, αν νοιώθει η όχι τα συναισθήματα σου είναι το “εγώ” που δίνει κατι σε άλλα “εγώ”
    Ο Πνευματικός εαυτός το -Ειναι- δεν έχει καν τετοιες σκέψεις.
    Δινει για την χαρά του να δίνει… Τελεία.

    Φανταστείται τον Βούδα να δίνει και να σκέφτεται μετά
    -Εγώ δίνω τον εαυτό μου το ρύζι μου, το πουκάμισο μου κι αυτοί δεν καταλαβαίνουν και δεν εκτιμούν τίποτα. Με κοιτάνε με μισό μάτι και με παρεξηγούν. Καλύτερα να σταματήσω να προσφέρω.

    Όταν θέλετε φίλοι μου να καταλάβετε πότε μιλάει το “εγώ” και πότε το Είναι να σκέφτεσται σαν τον Βούδα, τον Χριστό, τον Λαο η όποιον άλλο εσείς νοιώθεται μεγάλο πνευματικό ηγέτη. Είναι πολύ χρήσιμο μέτρο σύγκρισης. Αυτό κάνω έχει απότελεσμα σε μένα πιστευω θα έχει και σε σας…

    Καλά να περνάτε

  10. ”Το δέντρο που έδινε” Σελ Σιλβεστάιν”

    Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μηλιά…και αγαπούσε ένα αγοράκι. Και κάθε μέρα το αγοράκι πήγαινε και μάζευε τα φύλλα της και τα έπλεκε στεφάνι και έπαιζε το βασιλιά του δάσους. Σκαρφάλωνε στον κορμό της κι έκανε κούνια στα κλαδιά της κι έτρωγε μήλα. Και παίζανε και κρυφτό. Κι όταν το αγόρι κουραζόταν, αποκοιμιόταν στον ίσκιο της. Και το αγόρι αγαπούσε τη μηλιά πάρα πολύ. Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.

    Μα πέρασαν τα χρόνια. Και το αγόρι μεγάλωσε.
    Και πολλές φορές η μηλιά έμενε μοναχή.Τότε μια μέρα το αγόρι πήγς στη μηλιά κι η μηλιά είπε:
    -Έλα, αγόρι, έλα να σκαρφαλώσεις στον κορμό μου και να κάνεις κούνια στα κλαδιά μου, να φας μήλα και να παίξεις στον ίσκιο μου από κάτω και να σαι ευτυχισμένο.
    -Είμαι μεγάλος πια για να σκαρφαλώνω και να παίζω, είπε το αγόρι. Θέλω ν’ αγοράσω πράγματα και να καλοπεράσω. Θέλω λεφτά. Μπορείς να μου δώσεις λεφτά;
    -Λυπάμαι , είπε η μηλιά, μα εγώ δεν έχω λεφτά. Έχω μοναχά φύλλα και μήλα. Πάρε τα μήλα μου, αγόρι, και πούλησέ τα στην πόλη. Έτσιθα έχεις λεφτά και θα σαι ευτυχισμένο.
    Και τότε το αγόρι σκαρφάλωσε στη μηλιά, μάζεψε τα μήλα της και τα πήρε μαζί του. Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη. Μα το αγόρι έκανε πολύ καιρό να ξαναφανεί…κι η μηλιά ήταν λυπημένη.

    Ώσπου μια μέρα το αγόρι ξαναγύρισε κι η μηλιά τρεμούλιασε απ’ τη χαρά της κι είπε:
    -Έλα, αγόρι, να σκαρφαλώσεις στον κορμό μου, να κάνεις κούνια στα κλαδιά μου και να σαι ευτυχισμένο.
    -Δεν έχω καιρό για να σκαρφαλώνω σε δέντρα, είπε το αγόρι. Θέλω ένα σπίτι που να μου δίνει ζεστασιά. Θέλω γυναίκα και παιδιά και γι αυτό χρειάζομαο ένα σπίτι. Μπορείς να μου δώσεις ένα σπίτι;
    -Έγώ δεν έχω σπίτι, είπε η μηλιά. Σπίτι μου είναι το δάσος, μα μπορείς να κόψεις τα κλαδιά μου και να χτίσεις ένα σπίτι. Τότε θα σαι ευτυχισμένο.
    Κι έτσι το αγόρι έκοψε τα κλαδιά της και τα πήρε μαζί του για να χτίσει το σπίτι του. Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.

    Μα το αγόρι έκανε πολύ καιρό να ξαναφανεί. Και όταν ξαναγύρισε, η μηλιά ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε να μιλήσει καλά-καλά δεν μπορούσε.
    -Έλα, αγόρι, ψιθύρισε, έλα να παίξεις.
    -Είμαι πια πολύ γέρος και πολύ λυπημένος για να παίζω, είπε το αγόρι. Θέλω μια βάρκα να με πάρει μακρυά. Μπορείς να μου δώσεις μια βάρκα;
    -Κόψε τον κορμό μου και φτιάξε μια βάρκα, είπε η μηλιά. Έτσι θα μπορέσεις να φύγεις μακρυά και να σαι ευτυχισμένο.
    Και τότε το αγόρι έκοψε τον κορμό της, έφτιαξε μια βάρκα κι έφυγε μακρυά. Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη μα όχι πραγματικά.Κι ύστερα από πολύ καιρό το αγόρι ξαναγύρισε.

    -Λυπάμαι, αγόρι, είπε η μηλιά, μα δεν μου απόμεινε τίποτα πια για να σου δώσω…Δεν έχω μήλα.
    -Τα δόντια μου δεν είναι πια για μήλα, είπε το αγόρι.
    -Δεν έχω κλαδιά, είπε η μηλιά. Δεν μπορείς να κάνεις κούνια…
    -Είμαι πολύ γέρος πια για να κάνω κούνια, είπε το αγόρι.
    -Δεν έχω κορμό, είπε η μηλιά , για να σκαρφαλώσεις…
    -Είμαι πολύ κουρασμένος πια για να σκαργαλώνω, είπε το αγόρι.
    -Λυπάμαι, αναστέναξε η μηλιά. Μακάρι να μπορούσα να σου δώσω κάτι…μα δεν μου απόμεινε τίποτε πια. Δεν είμαι παρά ένα γέρικο κούτσουρο. Λυπάμαι…
    -Δε θέλω και πολλά τώρα πια, είπε το αγόρι, μονάχα ένα ήσυχο μέρος να κάτσω να ξαποστάσω. Είμαι πολύ κουρασμένος.
    -Τότε, είπε η μηλιά, και ίσιωσε όσο μπορούσε τον κορμό της, τότε ένα γέρικο κούτσουρο είναι ό,τι πρέπει για να κάτσεις και να ξαποστάσεις. Έλα, αγόρι, κάτσε. Κάτσε και ξεκουράσου.
    Και το αγόρι έκατσε και ξεκουράστηκε.
    Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.

    Αυτό είναι ΠΡΟΣΦΟΡΆ …

  11. Ο Ρυόκαν, δάσκαλος του Ζεν ζούσε πολύ απλά σε μία μικρή καλύβα στους πρόποδες ενός βουνού. Ένα απόγευμα επισκέφτηκε την καλύβα ένας κλέφτης, αλλά είδε πως δεν υπήρχε τίποτε για να κλέψει. Γυρνώντας ο Ρυόκαν βρήκε τον κλέφτη και του είπε: «Ίσως έχεις έρθει από μακριά για να με επισκεφτείς και δεν πρέπει να γυρίσεις πίσω με άδεια χέρια. Σε παρακαλώ πάρε τα ρούχα μου ως δώρο». Ο κλέφτης μπερδεύτηκε. Πήρε όμως τα ρούχα και έφυγε.

    Ο Ρυόκαν στεκόταν γυμνός και κοίταζε το φεγγάρι.
    «Αχ καημένε φίλε» συλλογίστηκε, μακάρι να μπορούσα να σου χαρίσω αυτό το πανέμορφο φεγγάρι…»

    Κι αυτό είναι προσφορά.
    Τι να πω?
    Τα σχόλια σας είναι ανάσα ελπίδας,
    Ευχαριστώ Theo που μας έδωσες αυτή την δυνατότητα για άλλη μια φορά..

    Η Μηλιά θα μείνει χαραγμένη στην μνήμη μου είναι απο τα πλέον όμορφα που έχω διαβάσει Αρτεμη.
    Μάλλον στο συγκεκριμένο δέντρο κάποιος είχε διαβάσει ποίηση..
    Αυτή την ιστορία με τα παπούτσια Ελενα την έχω ζήσει κι εγώ αλλά με ένα όμορφο παλτό, προτίμησε να το πετάξει παρα να μου το δώσει και ενώ ποτέ δεν καταφερα να καταλάβω την συμπεριφορά της τωρα μετά απο τόσα χρόνια την κατανοώ…

    Δεν είχα ποτέ πρόβλημα να χαρίσω πράγματα αυτό δεν πιστεύω πως με κάνει ανώτερο άνθρωπο αλλά σίγουρα το ότι δεν πλήγωσα κανένα αυτό ίσως κάτι λεει?

    ..”Για να προσφέρεις χρειάζεται ανωτερότητα πνεύματος, αγάπη, συμπόνια, στοργή, κατανόηση….πολύ σωστό αυτό..
    “Η Προσφορά είναι το θερμόμετρο της Αγάπης μας..”….”

    Αυτό είναι μια μεγάλη πολύ μεγάλη αλήθεια………………………..

Υποβολή απάντησης