Κάποιος Που Βοηθάει Τους Άλλους Να Βγάλουν Χρήματα
Ένας βοσκός, ενώ έβοσκε τα πρόβατά του σε μια απόμερη τοποθεσία, βλέπει από μακριά να πλησιάζει μια αστραφτερή Porche Ο οδηγός, ένας νεαρός ντυμένος με κοστούμι Versace, παπούτσια Gucci, γυαλιά ηλίου Ray Ban και Yves Saint Laurent γραβάτα, σταματάει δίπλα του, κατεβάζει το παράθυρο και του λέει:-«Αν σου πω ακριβώς πόσα πρόβατα έχεις στο κοπάδι σου, θα μου δώσεις ένα;» Ο βοσκός κοιτάει το νεαρό, που ήταν φανερά ένας γιάπης, κοιτάει και το κοπάδι και του απαντά ήρεμα: «Ναι, γιατί όχι;» Αμέσως λοιπόν ο γιάπης κατεβαίνει από το αυτοκίνητο μαζί με ένα Dell laptop το οποίο και συνδέει με ένα Sony Ericsson κινητό με παγκόσμια σύνδεση της AT&T. Αφού συνδέεται με το Internet, πηγαίνει σε μια σελίδα της NASA, και επιλέγει ένα σύστημα δορυφορικού προσδιορισμού τοποθεσίας GPS το οποίο υπολογίζει την ακριβή τοποθεσία στην οποία βρίσκονται και αποστέλλει τα στοιχεία αυτά σε ένα άλλο δορυφόρο της NASA ο οποίος σκανάρει την περιοχή και βγάζει μια φωτογραφία υπέρ-υψηλής ανάλυσης. Αφού επεξεργάζεται τη φωτογραφία με το πρόγραμμα Adobe Photoshop, στέλνει την εικόνα σε ένα εργαστήριο ερευνών στο Αμβούργο, στη Γερμανία και μετά από μερικά δευτερόλεπτα λαμβάνει στο Palm Pilot του ένα e-mail που επιβεβαιώνει ότι η φωτογραφία έχει αναλυθεί και τα στοιχεία έχουν καταχωρηθεί σε μια βάση δεδομένων. Μέσω μίας σύνδεσης ΟDBC εισχωρεί σε μια MS-SQL database και καταχωρεί όλα τα στοιχεία σε ένα φύλλο εργασίας Excel το οποίο και στέλνει μέσω e-mail στο Blackberry του.
Μετά από λίγα λεπτά εκτυπώνει μια έκθεση 150 σελίδων με έγχρωμες φωτογραφίες από τον καινούργιο του HP LaserJet εκτυπωτή και αφού τη διαβάζει λέει στο βοσκό: -«Έχεις ακριβώς… 1586 πρόβατα!!!!».
-«Ακριβώς. Καλώς λοιπόν, μπορείς να πάρεις όποιο πρόβατο θέλεις» λέει ο βοσκός και κοιτάζει το νεαρό καθώς διαλέγει το ζώο και το μεταφέρει στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου. Εκείνη τη στιγμή, λέει ο βοσκός στο νεαρό:
-«Να σου πω….αν βρω ακριβώς τι δουλειά κάνεις θα μου επιστρέψεις το πρόβατο»; Ο γιάπης το σκέφτεται για μια στιγμή και μετά λέει γελώντας στο βοσκό: -«Οκ, γιατί όχι;»
-«Είσαι σύμβουλος επιχειρήσεων» λέει ο βοσκός.
-«Απίστευτο λέει αποσβολωμένος ο νεαρός έτσι είναι!! Μα πως το μάντεψες» -«Δεν είναι και τόσο δύσκολο, λέει ο βοσκός . Ήρθες χωρίς να στο ζητήσει κανείς, θέλεις να πληρωθείς για μια απάντηση την οποία ήδη ξέρω, σε μια ερώτηση που δεν σε ρώτησε κανείς και όλα αυτά ενώ δεν έχεις ιδέα για τη δουλειά μου. Τώρα δώσε μου πίσω το σκύλο μου!!!!.» Καταπληκτικό!!
Ένας Σύμβουλος Είναι Πάνω Από Όλα Χρήσιμος
Είναι έτσι στην πραγματικότητα? Αλήθεια έτσι είναι? Πιστεύω ότι είναι και λίγο έτσι, πολλοί σύμβουλοι έχοντας ανώτατη μόρφωση, με χρόνια σπουδές και διδακτορικά, με διπλώματα και τίτλους, βγαίνουν στην αγορά εργασίας χωρίς να έχουν το σπουδαιότερο απ’ όλα, εμπειρία και πρακτική εφαρμογή, όσων έμαθαν. Θέλουν να συμβουλεύσουν αυτοδημιούργητους, πολύπειρους ανθρώπους που έχουν δει πολλά (και έχουν απογοητευτεί από πολλά) και μπορεί να μην έχουν διπλώματα, και τίτλους έχουν όμως πρακτική εμπειρία στο παιχνίδι της ζωής. Πραγματικά νομίζουν ότι ξέρουν τα πάντα, για την ζωή, τις επιχειρήσεις, για τους ανθρώπους, τα πάντα. Πολλές φορές δεν ξεχωρίζουν το πρόβατο από τον σκύλο. Ακούγοντας κάποιους από αυτούς να μιλούν αισθάνομαι ότι έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα αν την είχαν ποτέ, εκφέρουν απόψεις και δίνουν συμβουλές που δεν έχουν εφαρμόσει ποτέ, μπερδεύουν πάντα τους ανθρώπους χρησιμοποιώντας λεξιλόγιο με πολλές άγνωστες τεχνικές λέξεις που δεν καταλαβαίνει κανείς απλώς και μόνο για να εντυπωσιάσουν, δημιουργώντας διανοητικό κενό και κάποιες φορές τα γέλια σαν τον κύριο της ιστορίας. Επιμένουν να κάνουν τα πράγματα με τον πιο περίεργο μπερδεμένο τρόπο μη γνωρίζοντας ότι η καλύτερη λύση σε ένα πρόβλημα είναι πάντα η απλούστερη -Το ξυράφι του Όκαμ- και πάνω από όλα έχουν τόση αδιαλλαξία και άγνοια της πραγματικής ζωής που γίνoνται αστείοι και γραφικοί και σίγουρα αναποτελεσματικοί . Έτσι είναι πάντα? Ευτυχώς όχι. Υπάρχει και η άλλη πλευρά της ιστορίας .
Απλός Και Αποτελεσματικός
Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που φυσικά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Ο σωστός σύμβουλος: Δίνει λύσεις μόνο όταν υπάρχει πρόβλημα, δίνει απαντήσεις μόνο όταν του ζητηθούν, δεν κάνει -την τρίχα τριχιά- γιατί θα τον πνίξει, ακούει, παρατηρεί, δεν κάνει επίδειξη, και πάνω από όλα είναι παραγωγικός ΑΠΛΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ. Δεν είμαι εναντίον των διπλωμάτων και των σπουδών, αντιθέτως πιστεύω στην δια βίου εκπαίδευση, όπως επίσης και στην πρακτική εφαρμογή όλων αυτών που μαθαίνουμε. Η παροχή επαγγελματικών συμβουλών είναι μια τέχνη και όπως στις παραδοσιακές τέχνες, αναπτύσσεται με την πρακτική εμπειρία, την συνεχή εκπαίδευση και εφαρμογή. Κανένας δεν έγινε ειδικός κατασκευαστής σπιτιών απλά με την ανάγνωση των βιβλίων πάνω στο θέμα. Έτσι λοιπόν κανένας δεν μπορεί να είναι σύμβουλος χωρίς πρακτική εφαρμογή των όσων συμβουλεύει. Και χωρίς να παράγει αποτελάσματα.
Σύμβουλος Επιχειρήσεων Τι Είναι?
Είναι ο εμπειρογνώμονας που καλείται για τις επαγγελματικές, εμπειρικές και τεχνικές συμβουλές του. Ένας σύμβουλος επιχειρήσεων, είναι προ πάντων ο εμπειρικός που έχει εκτενή κατάρτιση και γνώση σε έναν ειδικό τομέα. Ένας πραγματικά καλός σύμβουλος βοηθάει τους άλλους να κερδίζουν χρήματα βοηθά επίσης τους πελάτες του να δουν την αξία της εμπειρίας τους και να κερδίσουν περισσότερα οφέλη από αυτή. Ένας σύμβουλος είναι πάνω από όλα Χρήσιμος
Πότε Χρειάζεται
1) Ο οργανισμός δεν έχει καμία πείρα σε κάποιον τομέα ή κλάδο του οργανισμού.
2) Οι προσπάθειες του οργανισμού να ικανοποιήσει τις ανάγκες του δεν ήταν επιτυχείς.
3) Τα μέλη του οργανισμού διαφωνούν συνεχώς για κάποια θέματα και φέρνουν έναν σύμβουλο για να παρέχει τις γνώσεις του ως ειδικός ώστε να έρθουν σε συμφωνία.
4) Οι επιχειρηματίες θέλουν μια αντικειμενική σκέψη, άποψη και προοπτική από κάποιον χωρίς ισχυρές προκαταλήψεις «ξένο» για τα προηγούμενα και τρέχοντα θέματα του οργανισμού και τους ανθρώπους του.
5)Ένας σύμβουλος μπορεί να κάνει εργασία που κανένας άλλος δεν θέλει, για να εξασφαλίσει ότι ο οργανισμός έχει σωστά επενδύσει τα χρήματα του ιδρυτή του. Ένας σύμβουλος ανάπτυξης είναι αρμόδιος μόνο για ένα κέντρο κέρδους ή για μια ολόκληρη επιχείρηση. Τα τελευταία χρόνια ο όρος “σύμβουλος επιχειρήσεων” έχει ιδιοποιηθεί για να αντικαταστήσουν την λέξη “πωλητής” και κάποιες άλλες. Εάν οι σύμβουλοι επιχειρήσεων θέλουν να δείξουν την αξία τους, πρέπει να δώσουν αξία στους πελάτες τους.
Προσωπικές Δεξιότητες
Ο Σύμβουλος είναι μέρος μιας συνεχούς διαδικασίας επίλυσης προβλημάτων, με πολύ υψηλό επίπεδο ατομικών δεξιοτήτων όπως την ικανότητά του να επικοινωνεί σωστά, γραπτά και προφορικά να παίρνει γρήγορες και σωστές αποφάσεις, να εργάζεται με προσωπικά κίνητρα, και πάνω από όλα να είναι παρατηρητικός Ο πελάτης ο οποίος σε κάθε περίπτωση έχει επενδύσει μεγάλα ποσά σε επαγγελματικές συμβουλές, θα θέλει να έχει την εξασφάλιση ότι προσλαμβάνει ένα δημιουργικό μυαλό. Κάποιον που παρατηρεί και προβλέπει την ύπαρξη προβλημάτων και τα λύνει προκαταβολικά προς όφελος όλων.
Καλημέρα και Χρόνια Πολλά.
Διάβασα το άρθρο σχετικά με το επάγγελμα του Συμβούλου και τυχαίνοντας να είμαι και ο ίδιος Σύμβουλος Επιχειρήσεων, πιστεύω ότι είναι ένα πολύ καλό άρθρο θεμελιώνοντας τις βασικές αρχές του επαγγέλματός μας. Δυστυχώς όμως όλα αυτά είναι πολύ ωραία και ρομαντικά για να είναι αληθινά.
Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι θεωρούν ότι ο Σύμβουλος θα φτιαξει μια μελέτη, μια πρόταση και θα την καταθέσει ώστε να λάβει η επιχείρηση την επιδότηση που θέλει, να πάρει και ο Σύμβουλος την αμοιβή του και τα ποσοστά του και να είναι όλοι ευχαριστημένοι!
Δεν είναι έτσι όμως, γιατί τότε χάνεται ο πραγματικός ρόλος του Συμβούλου, τότε υπάρχει απλά κάποιος που έχει καταθέσει ήδη πολλές παρόμοιες προτάσεις και ξέρει καλά να γράφει(ή να αντιγράφει) ωραία κείμενα και να ακολουθεί τις τυποποιημένες διαδικασίες για την εξασφάλιση μιας επιδότησης. Χρειάζεται και αυτό, σίγουρα.
Αλλά ο Σύμβουλος θα πρέπει να ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ μια επιχείρηση, να γνωρίζει τις ανάγκες της, τα δυνατά και αδύνατα σημεία της και να της διαμορφώνει μια στρατηγική, όχι απλά να συμπληρώνει μια επενδυτική πρόταση για να έχει και ο ίδιος κέρδος από το ποσοστό.
Ενα σημαντικό μερίδιο ευθύνης αντιστοιχεί πιστεύω και στους ίδιους τους επιχειρηματίες που απευθύνονται σε Συμβούλους και οι οποίοι :
1) συμβιβάζονται και υιοθετούν την νοοτροπία των Συμβούλων καθώς πολλές φορές τους ενδιαφέρει μόνο η επιδότηση χωρίς καμμιά ουσιαστική συμβουλευτική υποστήριξη και
2) καθώς πολλές φορές θέλουν να συμμετάσχουν σε καποιο πρόγραμμα για να λάβουν κάποια επιδότηση αλλά δεν θέλουν(λόγω έλλειψης χρόνου και λόγω της αντίληψης ότι για αυτό πληρώνουν τον Σύμβουλο) να ασχοληθούν καθόλου με αυτό, αφήνοντας τον Σύμβουλο να “υποθέσει” μόνος του τις ανάγκες των πελατών του, να διαμορφώσει μόνος του την στρατηγικής του(μη γνωρίζοντας τους στόχους της επιχείρησης) και φυσικά να εκπονήσει μια μελέτη αντιμετωπίζοντας θεωρητικά και μόνο την όλη κατάσταση γύρω από την επιχείρηση χωρίς καμμία πρακτική υπόσταση.
Ναι συμφωνώ, γι’ αυτό έχω αναρτήσει αυτό το post
να γνωρίζουν οι επιχηρηματίες τι Είναι ο Σύμβουλος.
Αλλά πως να το ξέρουν όταν οι ίδιοι δεν ξέρουν τι είναι Επιχηρηματίας?
Αυτά δυστυχώς γίνονται σε όλα τα επαγγέλματα
αλλά χρειάζεται και “η ήρα για να ξεχωρίζει το σιτάρι’.
Παιδια τα ρασα δεν κανουν τον παπα. Συμβουλος γινεσαι οταν εχεις αποκτησει εμπειρια στην πραξη και δη στην πλατη σου. Τολμω να ονομασω τον ευατο μου συμβουλο καθως εχω δραστηριτητα στις επειχηρησεις με δυο μεγαλες ηττες, μια τεραστια νικη και πολλα σκαμπανευασματα. Η ΕΜΠΕΡΙΑ με αναγκασε να μαθω (και να μαθω καλα) νομικα, λογιστικη, marketing, πωλησεις, διοκηση, ηγεσια κλπ, κπ… Συμβουλος δεν ειναι αυτος που ετοιμαζει μελετες. Αυτος ειναι κατι αλλο, ας πουμε γραφιας πολυτελειας. Συμβουλος ειναι αυτος που μπαινοντας σε μια επιεχηρηση εχει αποψη, ειναι ρεαλιστης και πανω απο ολα δεν ξεχνα οτι ο Πελατης του θελει λυσεις οικονομικες με θεαματικα αποτελεσματα. Για να δωσεις τετοιες λυσεις πρεπει να σκεπτεσαι out of the box, και μονο η πρακτικη εμπειρια σου δινει αυτη τη (σπανια) ικανοτητα…..
Ναι, ακριβώς έτσι είναι, όπως τοποθετήθηκες. Ενα πτυχίο είχε κάποια άχετη στο πως να διοργανώνει συνέδρια και παρτάκια, και με αυτό ονομάστηκε σύμβουλος επιχειρήσεων. Καμμία πείρα σε επιχειρήσεις -ποτέ δεν είχε- όμως είχε ένα πτυχίο κρεμασμένο σε ωραία κορνίζα. Με αυτό το πτυχίο “πήρε στο λαιμό της” έκλεισε κυριολεκτικά, 5 πολύ καλές επιχειρήσεις, και ….δεν έχει σημασία.
Με ρωτάνε οι “καλόπιστοι” πως μπορώ να γράφω βιβλία και να δίνω συμβουλές σε επιχειρηματίες χωρίς πτυχίο??? Πως νομιμοποιούμαι? Απαντώ ..
Δεν έχω πτυχία σε κορνίζες, Εχω όμως Πείρα – πρακτική καθημερινή πείρα- και δεν θα την άλλαζα με όλα τα πτυχία του κόσμου. Αυτό δεν σημαίνει πως ακυρώνω όποιους έχουν πτυχία, όμως σημαίνει, πως ένα πτυχίο απο μόνο του δεν είναι τίποτα. Ανάμεσα στην Εμπειρία, την αποτελεσματικότητα και σε ένα πτυχίο, τι πιστεύετε πως θα διάλεγε ένας επιχειρηματίας? Τι απο τα δύο παράγει αποτέλεσμα? Το χαρτί στον τοίχο? ? η η πολύτιμη Πείρα?
Όταν θα χρειαστεί να πάρει αποφάσεις, πρακτικές αποφάσεις στον κόσμο της καθημερινότητας, με ποιόν θα μιλάει με το χαρτί η με τον ανθρωπο?